relātīvus, a, um, adj. refero, having reference or relation, referring, relative (post-class.), Arn. 7, p. 221: qualitas, Mart. Cap. 5, ยง 451: appellatio, Aug. Trin. 5, 16.
— In gram.: pronomen, Prisc. p. 1063 sq. P.
— Adv.: relātīvē, relatively: vicinus et amicus relative dicuntur, Aug. Trin. 5, 71.