Definition of consiliarius
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y zgo back
Orthography ID = 2013114
1.
LNS
consiliārius, consiliāria, consiliārium
consilium
adjective (2-1-2)
  1. suitable for counsel, counselling
  2. an assessor, aid in a court of justice
  3. interpreter
Abbreviations
consiliārius, a, um, adj. consilium, suitable for counsel, counselling (class.). In gen.: senatus, Plaut. Ep. 1, 2, 56: magis consiliarius amicus quam auxiliarius, id. Truc. 2, 1, 6: particeps, id. Mil. 4, 2, 23: homines, Gell. 18, 3, 5: fulgur, Sen. Q. N. 2, 39, 1; cf. Mull. Etrusk. 2, p. 168.

—Subst.: consiliārius, ii, m., a counsellor, adviser: consiliario et auctore Vestorio, Cic. Att. 14, 9, 1; 3, 19, 3: (Verris) amici et consiliarii, Cic. Verr. 2, 2, 17, ยง 42: regis, id. Fam. 1, 2, 3: AVGVSTI, Inscr. Orell. 2648: caedis, Vell. 2, 56.

—Hence, Esp. T. t., an assessor, aid in a court of justice, Suet. Tib. 55; id. Claud. 12.

— Of the augur as the interpreter of the divine will: consiliarius atque administer Jovis, Cic. Leg. 3, 19, 43.
 
top_lefttop_controlrow1_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right