propriē adv. proprius, personally, severally, as one's own, properly, in person: parte (campi) frui: quod tu amandus es, id est proprie tuum: cuius causam neque senatus publice neque ullus ordo proprie susceperat: quia ipsi proprie adversa pugna evenerat, cum collegā secunda, i. e. when alone, L.: Difficile est proprie communia dicere, to individualize general themes, H.

—Properly, accurately, appropriately: magis proprie nihil possum dicere: quod proprie vereque dicitur.

—Peculiarly, especially: rei militaris periti, L.