prīncipātus ūs, m princeps, a beginning, origin: an mundus ab aliquo temporis principatu ortus est?
—The first place, pre-eminence, chief part, supremacy, leadership: (animi) principatum in capite posuit: sententiae principatum tenere: eloquentiae.
—The chief command, post of commander-in-chief: Cassio principatum dari: Cingetorigi principatus atque imperium est traditum, Cs.: de principatu contendere, N.
—Reign, empire, dominion, sovereignty: miscuit principatum ac libertatem, Ta.