dēditiō ōnis, f dedo, a giving up, surrender, capitulation: de deditione agere, Cs.: omnīs in deditionem accepit, Cs.: Cretensibus spem deditionis adimere: ad deditionem inpellere, S.: deditionis condicio, Cs.: in deditionem venire, to surrender, Cs.: omissā deditione, S.: ad Romanos, L.: eorum deditionem vivorum hosti facere, L.: deditiones cohortium, Ta.: sui, Cu.