Definition of aeternitas
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y zgo back
Orthography ID = 2001674
1.
LNS
aeternitās, aeternitātis
aeternus
noun (f., 3rd declension)
  1. eternity
  2. duration, durability, immortality
  3. a title of the emperor
  4. Eternity
Abbreviations
aeternitas, ātis, f. id., eternity. Lit. Of the past and future: fuit quaedam ab infinito tempore aeternitas, quam nulla temporum circumscriptio metiebatur, Cic. N. D. 1, 9: Tempus generale, quia nec initium nec finem habet, aeternitas est, quam Graeci αἰῶνα appellant, Victorin. in Lib. 1, 26: Tempus est pars quaedam aeternitatis, Cic. Inv. 1, 26, 39: immutabilis aeternitas, id. Tim. 5: deum nihil aliud in omni aeternitate cogitantem, id. Div. 1, 41: haec dicit excelsus et sublimis (Deus) habitans aeternitatem, Vulg. Isa. 57, 15 al.

— Of the past: ex or ab aeternitate, from eternity: hoc est verum ex aeternitate, Cic. Fat. 14: quod semper ex omni aeternitate rerum fuerit, id esse fatum (dicitis), id. N. D. 3, 6: si negas esse fortunam et omnia, quae fiunt quaeque futura sunt, ex omni aeternitate definita dicis esse fataliter, id. Div. 2, 7: ex omni aeternitate fluens veritas, id. ib. 1, 55: si nihil fieri potest, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit, quae potest esse fortuna, id. ib. 2, 7: egressus ejus ab initio, a diebus aeternitatis (fuerunt), Vulg. Mich. 5, 2.

— Of the future: aeternitas animorum, Cic. Tusc. 1, 17, 39 (cf.: immortalitas animorum, id. ib. 50): de aeternitate (animorum) dicere, id. ib. 33, 81: quorum (sc. Herculis, etc.) cum remanerent animi atque aeternitate fruerentur, rite di habiti sunt, id. N. D. 2, 24, 62; id. Sen. 21: Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate, id. Tusc. 1, 39, 94: in diem aeternitatis, Vulg. 2 Pet. 3, 18; and plur.: in perpetuas aeternitates, ib. Dan. 12, 3: in domum aeternitatis suae, to his everlasting home (of death), ib. Eccl. 12, 5.

— Meton., of the future, duration, durability, immortality: cedri materiae aeternitas, Plin. 13, 5, 11, § 53.

— Trop., of the future. In gen.: mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit, Cic. Pis. 3; so id. Phil. 14, 13: Quidquid ex Agricola amavimus, manet mansurumque est in aeternitate temporum, famā rerum, Tac. Agr. 46: cupido aeternitatis perpetuaeque famae, Suet. Ner. 55 al.

— Spec., in the time of the emperors, a title of the emperor (like divinitas, majestas, and the like), Eternity: rogatus per aeternitatem tuam, ut, etc., Plin. Ep. 10, 87 ad Trajan.: adoratus aeternitatem nostram, Imp. Const. Cod. 11, 9, 2: Quae nostra sanxit aeternitas, Nov. 35 fin.
 
top_lefttop_controlrow1_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right
middle_left
middle_check
middle_arrow
middle_right