prō-sum prōfuī, prōdesse (inf fut. prōfore, H.), to be useful, be of use, do good, benefit, profit, serve: prodesse aequomst, T.: quorum altera prosunt: aliena ac nihil profutura petunt, S.: magis Menenianum profuit iudicium, L.: fugiam quae profore credam, H.: tu tantum corpore prodes, Nos animo, O.: Qui ipse sibi prodesse non quit, Enn. ap. C.: nihil tibi litterae meae proderunt: quantum profuit ad concordiam civitatis, L.: quid prodest fundum habere?: quid mihi fingere prodest? O.: nec quicquam tibi prodest tentasse, etc., H.: prosit (Flacco), quod, etc.