potis or pote adj. indecl. with comp. potior, potius, and sup. potissimus POT-. I. Posit, able, capable (with es or est): Potin ut desinas (sc. es)? Can you stop? T.: dum potis (es), aridum Compone lignum, H.: At non Euandrum potis est vis ulla tenere, V.

—Possible: nihil potis supra, nothing could exceed it, T.: ubi Nec potis est fluctūs aequare sequendo, V.: quantum pote, as soon as possible.

—II. Comp., of persons, better, preferable, superior: ut sit potior, qui prior ad dandumst, T.: cives potiores quam peregrini: heres, L.: qui potior nunc es, Tb.

—Of things, better, preferable, more useful, more important: Novistine locum potiorem rure beato? H.: mors civibus semper fuit servitute potior: nihil mihi fuit potius quam ut, etc., more urgent: semper se rei p. commoda privatis necessitatibus habuisse potiora, Cs.: potiora quaedam agere, more important matters, Cu.

—III. Sup, chief, principal, most prominent, strongest: quae dubia nisu videbantur, potissumus temptare, foremost, S.: quid potissimum sit, quaeritur: causa, Ta.: potissimi libertorum, Ta.