possessiō ōnis, f SED-, a taking possession of, seizing, occupying, taking: bonorum: regni, L.: mittere in possessionem, send to take possession.

— A possessing, holding, possession, occupation: certā re et possessione deturbari: in possessionem proficisci, to come into possession: bonorum: possessionem tradere, Cs.: tenere, N.

—A thing possessed, possession, property, estate: id genus possessionum: trans Rhodanum possessiones habere, Cs.: urbanae, N.: aes alienum ex possessionibus solvere, S.

—Fig., possession: prudentiae doctrinaeque.