placidus adj. with comp. and sup. PLAC-, gentle, quiet, still, calm, mild, peaceful, placid: homo: eum placidum reddidi, pacified him: ingenium, S.: lumen, H.: amnis, O.: senectus: oratio: mors, V.: somnus, O.: placidior Rhenus, Ta.: nihil illis placidius, aut quietius erat, L.: placidissima pax.
—Plur n. as subst: ut placidis coeant inmitia, i. e. tame creatures, H.