discerpō psī, ptus, ere dis- + carpo, to tear in pieces, rend, mangle, mutilate: animus nec dividi nec discerpi potest: discerptum regem manibus, L.: membra gruis, H.
—Poet.: aurae Omnia discerpunt, scatter, V.
— Fig.: divolso et quasi discerpta contrectare, treat in fragments: alqm dictis, Ct.